betonowywojtek.pl

Beton architektoniczny – skąd się wziął?

Beton architektoniczny – skąd się wziął?

Beton architektoniczny – skąd się wziął?

Skąd wziął się beton architektoniczny?

Beton architektoniczny jest dzisiaj niezwykle modny, ale nie każdy wie, że materiał jakim jest sam beton nie jest wcale wynalazkiem współczesności, nie jest nawet pomysłem nowożytnym. Podczas gdy większości kojarzy się z PRL-owskim blokowiskiem, okazuje się, że betonu używano nieco wcześniej niż za towarzysza Gierka.
Jak dowodzą archeologowie, podobne materiały stosowane były sporadycznie już nawet w XV w przed naszą erą.
Jednak na szeroką skalę zastosowali go dopiero Rzymianie w czasach Republiki, około 300 roku przed Chrystusem.
Wynalezienie opus caementicium czyli betonu rzymskiego było największym ówcześnie przełomem technologicznym, który pchnął architekturę na nowe tory rozwoju.
Beton rzymski różnił się nieco składem od dzisiejszych mieszanek. W traktacie Witruwiusza możemy znaleźć przepis na idealny beton: jedna porcja wapna do trzech porcji pucolany.
Pucolana to kruszywo ze stoków wulkanicznych idealnie nadające się do wytwarzania betonu. Stosuje się ją z resztą do dziś dla poprawienie wodoszczelności mieszanki.
Beton stosowany jako zaprawa spajająca kamienie pozwolił kształtować zupełnie nowe formy przestrzenne. Sklepienia, łuki i kopuły stały się powszechne w budownictwie sakralnym, wojskowym i publicznym. Dotychczas forma architektoniczna była mocno ograniczona, rzadko spotykane sklepienia pozorne były prymitywne i niekształtne, zbudowane z nakładanych na siebie schodkowo warstw kamienia. Jakakolwiek krzywizna determinowana była przez kształt całego budynku i wynikała z jego funkcji, dla Rzymian krzywa stałą się niezależnym elementem estetyki, który kształtował formę budynku a nie odwrotnie. Te elementy to jednak nie tylko styl i estetyka, to również nowatorskie rozwiązania konstrukcyjne. Rzymscy architekci, w stosunku do swoich poprzedników, mogą budować wyżej i szerzej, kształtować monumentalne przestrzenie jakich wcześniej świat nie widział.
beton architektoniczny
Doskonałym tego przykładem jest choćby Panteon wzniesiony w roku 125 na rzymskim Polu Marsowym. Imponująca budowla poświęcona najważniejszym bogom, o wnętrzu na planie koła o średnicy 43,6m nakryta jest betonową kopułą o dokładnie tej samej średnicy. Również wysokość podniebienia kopuły od posadzki jest równa 43,6m , zatem we wnętrze możemy wpisać idealną kulę. Kopuła posiada ceglany szkielet żebrowy, który zalany betonem utworzył monolityczną, niezbrojoną konstrukcję. W szczycie kopuły umieszczony jest dziewięciometrowy okulus (czyli okrągły otwór). Ciekawe jest użycie w górnych warstwach betonu wykonywanego z lekkich żużlów co pozwoliło zmniejszyć ciężar konstrukcji.
beton architektoniczny

 

Wiele innych monumentalnych budowli, takich jak słynne Koloseum czy Termy Karakali, wykonano przy użyciu konstrukcji betonowych.
Również zwyczajne akwedukty, mosty, łaźnie i świątynie przez ponad 700, aż do schyłku Imperium, korzystały ze zdobyczy technologicznej jaką był beton i jego zastosowanie.
W wiekach średnich wiedza jak stosować ten materiał przepadła i czekała aż do XVIII wieku na ponowne wykorzystanie.

beton architektoniczny
beton architektoniczny
beton architektoniczny blaty betonowe beton architektoniczny